Maður náttúrlega trúir öllu á windoze. Í kvöld þá tók tölvan mín upp á því að pípa, eins og hún væri að hringja. Ég botnaði ekki neitt í neinu, var bara með þrjú forrit í gangi: Calc, Firefox og mIrc. Ekkert þeirra á að láta svona. Svo eru reyndar nokkur forrit í skúffunni neðst en þau létu ekkert vita að væri neitt að gerast. Svo stoppaði hringingin og byrjaði aftur og stoppaði og byrjaði aftur. ´Fyrst prófaði ég að slökkva á hátalaranum í vélinni. Það hafði engin áhrif. Þá prófaði ég að endurræsa vélina bara til að vera viss um að væri ekki neitt rugl í gangi. Tölvan byrjaði að pípa aftur. Nú skildi ég ekki neitt í neinu og ákvað að hætta þessu bara og slökkti á vélinni. Fór að tala við Hildigunni. Eftir smástund: Píp, píp, píp. Píp, píp, píp. Nú var mér nóg boðið, fór inn í stofu og tók vélina upp. Þá kom í ljós bleikur sími á bak við hana, sem Þorbjörn mágur hafði gleymt í dag…
2008-06-7
3 Ummæli »
RSS feed for comments on this post. TrackBack URI
uh, ég held reyndar að það hafi verið yngri dóttir hans
En við liggjum enn hér í krampakasti…
Ummæli af hildigunnur — 2008-06-7 @ 01:36 |
Ja, ég á reyndar dótturina og þar af leiðandi símann, ekki satt?
Ummæli af Þorbjörn — 2008-06-7 @ 10:53 |
Nákvæmlega.
Annars var þetta svona: Verða kafrjóður í framan andartak.
Ummæli af Jón Lárus — 2008-06-7 @ 23:02 |