Nei, ekki ég heldur að þessu sinni. Röðin hlýtur hins vegar að fara að koma að mér.
Þannig var að við buðum Óla, bróður Hildigunnar og Kristínu mágkonu í mat. Ákváðum að hafa sikileyskt lasagna (grænmetislasagna með eggaldinum, sem uppistöðu, hrikalega gott. Ef við erum ekki búin að henda því inn á brallið þá er spurning um að gera það).
Nema hvað, fyrir nokkrum árum þá buðum við fólki í mat í akkúrat þennan sama rétt. Í miðri máltíðinni þá uppgötvuðum við að það hafði gleymst að setja lasagna plöturnar í réttinn. Þetta var semsagt ekki lasagna heldur ofnréttur með eggaldinum. Þetta olli talsverðri kátínu. Síðan þá hefur þetta verið standandi brandari hjá okkur: Muna eftir lasagnablöðunum í sikileyska lasagnað…
Áðan þegar við vorum að elda þá sá Hildigunnur um að setja lasagnað saman. Búin samviskusamlega að taka lasagnapakkann niður úr hillunni og búin að minnast á að borgaði sig að muna eftir blöðunum. Svo tók ég eftir því að það voru komin nokkur lög í fatið: Tómatar, eggaldin, ostur, tómatar, eggaldin. Og spurði Hildigunni hvernig væri með lasagnablöðin. Úpps…
Málinu var bjargað snarlega og lasagnað smakkaðist vel eins og endranær.
það voru bara blöð í efri helmingnum, já.
Ég hugsa að skömmustusvipurinn á mér hafi verið frekar óborganlegur, sko…
Ummæli af hildigunnur — 2008-07-3 @ 23:03
Tíhí, þú varst samt ekki eins rauð í framan og Vignir þegar hann kom til baka með bakkann í gær
Ummæli af Jón Lárus — 2008-07-3 @ 23:55
nei, enda hafði ég ekki heila deild hlæjandi að mér…
Ummæli af hildigunnur — 2008-07-4 @ 00:52